Çimlerin üstünde gün batımına karşı klasik müzik eşliğinde üstelik bedava biletle giden bir tren hayal edin, hatta etmeyin. Gerçekten böyle bir rüya var 45 günlüğüne. Yeri ise İzmir.
Ancak tramvayın romantik yüzü kadar sorunlu bir yüzü de var: trafik çilesi, AVM kayırmacılığı ve potansiyel Azrail olması. Bunları bu kadar kalabalık bir şehirde sorunsuz çözebilen bir belediye varsa işte o zaman bir rüyadan söz etmek mümkün olabilir.
Bekleyip görelim.
9 Nisan 2018 Pazartesi
29 Mart 2018 Perşembe
İzmir artık koca göbekli bir şehir
İzmir, kocaman göbeği olan şişman bir adam gibi artık.
Çok göç aldı.
Çok bina oldu.
Çok araç oldu.
Çok ama çok insan oldu.
Hepsi üst üste.
Nereye gitseniz insan yığını.
Neredeyse her metrekaresinde insan bulmak mümkün.
Üst üste insanlar şehri şişirdi de şişirdi.
Sonra İzmirli kafası diye saçma bişey çıkardılar.
Boyoz, çiğdem, imbat, bilmem ne.
Güzel kız filan da kalmadı, hepsi boyalı, estetikli.
Bu gürültüde ve karmaşada 10 yılda 100 yıl yaşlandık.
İzmir yaşlandı, yoruldu, biz yorulduk.
Gökyüzü yoruldu, kirli havadan puslandı.
Ağaçlar yoruldu, ölmeden yok oldu çoğu.
Kuşlar yoruldu, gittiler. Kalanları da kesip yediler.
Kargalar bile azaldı. Onlar belediye işçisinden çok çalışırdı.
İçi burulan, içi sızlayan, içi ağrıyan kocaman göbekli bir şehir İzmir.
Çok göç aldı.
Çok bina oldu.
Çok araç oldu.
Çok ama çok insan oldu.
Hepsi üst üste.
Nereye gitseniz insan yığını.
Neredeyse her metrekaresinde insan bulmak mümkün.
Üst üste insanlar şehri şişirdi de şişirdi.
Sonra İzmirli kafası diye saçma bişey çıkardılar.
Boyoz, çiğdem, imbat, bilmem ne.
Güzel kız filan da kalmadı, hepsi boyalı, estetikli.
Bu gürültüde ve karmaşada 10 yılda 100 yıl yaşlandık.
İzmir yaşlandı, yoruldu, biz yorulduk.
Gökyüzü yoruldu, kirli havadan puslandı.
Ağaçlar yoruldu, ölmeden yok oldu çoğu.
Kuşlar yoruldu, gittiler. Kalanları da kesip yediler.
Kargalar bile azaldı. Onlar belediye işçisinden çok çalışırdı.
İçi burulan, içi sızlayan, içi ağrıyan kocaman göbekli bir şehir İzmir.
30 Mayıs 2014 Cuma
İnsan Kent: İzmirli Bir Belgesel
Filmin genel yönetmenliğini yapan Yaşar Üniversitesi İletişim Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Nazlı Bayram, binlerce yıldır birçok medeniyete ev sahipliği yapan, her coğrafyadan, dinden ve kültürden insanların hoşgörüyle bir arada yaşadığı İzmir’in bu yapısını, yıllarca önce ya kendileri ya da ataları İzmir’e gelen farklı coğrafyalardan 11 farklı insanın gözünden “İnsan Kent” belgeseliyle ölümsüzleştirmek istediklerini söyledi. Yaşar Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Murat Barkan, filmin galasında, filmden esinlenerek yazdığı “İzmirdeniz” isimli şiiri okudu.
ÇEKİMLERİ 1 YIL SÜRDÜ
Filmin galası, Yaşar Üniversitesi Selçuk Yaşar Kampüsü’nde yapıldı. Galaya İzmir Vali Yardımcısı Mustafa Harputlu, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu, Bornova Belediye Başkanı Olgun Atila, Yaşar Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Murat Barkan, İletişim Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Ümit Atabek, akademisyenler, çekim ekibi, filmin kahramanları ve öğrenciler katıldı.
İletişim ve Sanat Tasarım fakültelerinin öğretim üyeleri, öğrenciler ve Medya Merkezi çalışanlarının 1 yıllık emeğiyle çekilen filmde, ataları yüzlerce yıl önce İzmir’e gelen Musevilerden, Balkan göçmenlerine, Levantenlerden Anadolu’nun çeşitli coğrafyalarından göçle İzmir’e gelen 11 insanın gözünden, “İzmir” anlatıldı. İnsan Kent’te fotoğraf sanatçısından, bağlama ustasına, otelde yalnız bir hayat süren yaşlı bir kadından, 14 yaşındaki öğrenci bir kız çocuğuna, ressamdan balıkçıya kadar farklı mesleklerden insanlar yer aldı. Filmin müziklerini de Yaşar Üniversitesi Müzik Bölümü öğretim üyeleri yaptı.
İZMİR’İN İNSANİ ZENGİNLİKLERİ
Prof. Dr. Nazlı Bayram, “Temamız tamamen göç değil, biz İzmir’in insani zenginliklerini anlatmak istedik. Önemli olan İzmir’in tarihsel olarak hep farklı kültürlerin katkısıyla, getirileriyle oluşan zenginlikleri. 100 yıl bu topraklarda Rumlar, Yahudiler vardı. Şimdi de Anadolu’nun her coğrafyasından, Balkanlar’dan gelen insanlar var. Bu kentin renkleri, tüm bu insanlar. İzmir’in bu renklerini anlatmak istedik. İzmirliler olarak bu renkliliği korumamız gerekiyor. İzmir’i İzmir, şehri güzel, sıcak, hoşgörülü yapan, bu insan dokusu. Konuştuğumuz insanlar yaşadıkları yere ilişkin bazı görüşlere sahip, bu görüşleri, eleştirilerini, önerilerini iletiyorlar. Kimileri, ‘Binaları, tarihi, denizi mahvettiler’ derken kimileri kadın olmanın, göçle gelmenin zorluklarını anlatıyor. Farklı hayatları, İzmir’in bir coğrafyasını, bir mekanını, oradaki hayatı anlattık. Kısacası İzmir’i anlattık” dedi.
“İZMİRLİLER ADINA TEŞEKKÜRLER”
Film gösteriminin ardından, hayatlarına belgeselde yer verilen, Yusuf Tuvi, Babacan Kılıç, Nigar Balın, Sevim Pişirgen, Feridun Emre, Nafiye Tanhan, Stefano Negro, İklima Çelik, Kadir Uykur, Eli Filidis ve Yasemin Balcı’ya çiçeklerini Aziz Kocaoğlu ve protokol üyeleri verdi. Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu, “4 milyon 100 bin İzmirli adına bu filmi hazırlayan ve İzmir’i İzmirlilerin gözünden anlatan herkese teşekkür ediyorum” diye konuştu.
ÇEKİMLERİ 1 YIL SÜRDÜ
Filmin galası, Yaşar Üniversitesi Selçuk Yaşar Kampüsü’nde yapıldı. Galaya İzmir Vali Yardımcısı Mustafa Harputlu, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu, Bornova Belediye Başkanı Olgun Atila, Yaşar Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Murat Barkan, İletişim Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Ümit Atabek, akademisyenler, çekim ekibi, filmin kahramanları ve öğrenciler katıldı.
İletişim ve Sanat Tasarım fakültelerinin öğretim üyeleri, öğrenciler ve Medya Merkezi çalışanlarının 1 yıllık emeğiyle çekilen filmde, ataları yüzlerce yıl önce İzmir’e gelen Musevilerden, Balkan göçmenlerine, Levantenlerden Anadolu’nun çeşitli coğrafyalarından göçle İzmir’e gelen 11 insanın gözünden, “İzmir” anlatıldı. İnsan Kent’te fotoğraf sanatçısından, bağlama ustasına, otelde yalnız bir hayat süren yaşlı bir kadından, 14 yaşındaki öğrenci bir kız çocuğuna, ressamdan balıkçıya kadar farklı mesleklerden insanlar yer aldı. Filmin müziklerini de Yaşar Üniversitesi Müzik Bölümü öğretim üyeleri yaptı.
İZMİR’İN İNSANİ ZENGİNLİKLERİ
Prof. Dr. Nazlı Bayram, “Temamız tamamen göç değil, biz İzmir’in insani zenginliklerini anlatmak istedik. Önemli olan İzmir’in tarihsel olarak hep farklı kültürlerin katkısıyla, getirileriyle oluşan zenginlikleri. 100 yıl bu topraklarda Rumlar, Yahudiler vardı. Şimdi de Anadolu’nun her coğrafyasından, Balkanlar’dan gelen insanlar var. Bu kentin renkleri, tüm bu insanlar. İzmir’in bu renklerini anlatmak istedik. İzmirliler olarak bu renkliliği korumamız gerekiyor. İzmir’i İzmir, şehri güzel, sıcak, hoşgörülü yapan, bu insan dokusu. Konuştuğumuz insanlar yaşadıkları yere ilişkin bazı görüşlere sahip, bu görüşleri, eleştirilerini, önerilerini iletiyorlar. Kimileri, ‘Binaları, tarihi, denizi mahvettiler’ derken kimileri kadın olmanın, göçle gelmenin zorluklarını anlatıyor. Farklı hayatları, İzmir’in bir coğrafyasını, bir mekanını, oradaki hayatı anlattık. Kısacası İzmir’i anlattık” dedi.
“İZMİRLİLER ADINA TEŞEKKÜRLER”
Film gösteriminin ardından, hayatlarına belgeselde yer verilen, Yusuf Tuvi, Babacan Kılıç, Nigar Balın, Sevim Pişirgen, Feridun Emre, Nafiye Tanhan, Stefano Negro, İklima Çelik, Kadir Uykur, Eli Filidis ve Yasemin Balcı’ya çiçeklerini Aziz Kocaoğlu ve protokol üyeleri verdi. Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu, “4 milyon 100 bin İzmirli adına bu filmi hazırlayan ve İzmir’i İzmirlilerin gözünden anlatan herkese teşekkür ediyorum” diye konuştu.
Etiketler:
belgesel,
Film,
göç,
göçmen,
insankent,
izmir,
izmirli,
nazlı bayram,
uzun metraj,
yaşam,
yaşar üniversitesi
5 Kasım 2013 Salı
14. İzmir Kısa Film Festivali/ 19-24 Kasım 2013
Türkiye'nin en büyük
Kısa Film Festivali 14 yaşında...
14. Uluslararası İzmir Kısa Film
Festivali
Bu yıl 14.cüsü yapılan ve İzmir'in tek film festivali olma özelliğini taşıyan Kısa Film Festivali başarıyla yoluna devam ediyor. Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema Televizyon bölümü mezunu Kayhan Kırmızıgül'ün önderliğinde süren festival dileriz 50. yılını da görür ve İzmir'in gururu olmaya devam eder.
Türkiye'nin en büyük kısa film festivali
olan İzmir Kısa Film Festivali'ne 14.
yılında 63 ülkeden 1365 film festival
programında yer almak için başvuruda bulundu. 19 Kasım 2013 tarihinde
gerçekleştirilecek olan açılış töreni ile başlayacak olan festival, 23 Kasım
2013 tarihinde gerçekleştirilecek olan ödül töreninin ardından 24 Kasım 2013
tarihinde son bulacak.
Festival, T.C. Kültür ve Turizm
Bakanlığı'nın ve Başbakanlık Tanıtma Fonunun önemli katkıları ile İzmirli
sinema severlerle ücretsiz olarak Fransız Kültür Merkezi'nde buluşacak. Bu yıl da festival izleyicileri Oscar,
Bafta, Cannes, Berlin, Oberhoussen ve diğer önemli festivallerde ödül kazanmış
filmlerin yanısıra, ilk kez gösterime giren filmlerle de buluşacak.
Festivalin Jüri Üyeleri
İzmir Kısa Film Festivali'ne, ulusal ve
uluslararası alanda gerçekleştirilecek olan yarışmada finalist filmleri
değerlendirmek üzere ve Altın Kedi Ödüllerini sahipleri ile buluşturacak olan
her yıl Türkiye'den ve dünyadan sinema alanında uzman isimlerden seçilerek
oluşturulan 14. İzmir Kısa Film Festivali jürisi yine birbirinden değerli
isimleri ağırlıyor.
Yavuz Özkan /
Yönetmen
Hüseyin Karabey /
Yönetmen
Burak Göral /Sinema
Yazarı
İrene Genhart /Sinema Yazarı
Betül Aksoy / Arkas
Sanat Merkezi Yöneticisi
Bede Chang / Hong
Kong Film Festivali Program Direktörü
Solmaz Panahi / Oyuncu
Altın Kedi Ödülleri 2013
14. İzmir Kısa Film Festivali, ulusal
kategorileride 10 film ve uluslararası
kategorileride 10 film Altın Kedi ödülü için yarışacak.
Genç Oyunculara Altın Kedi Ödülü...
Festival ilk kez 2011yılında, ulusal
filmler alanında “Genç oyunculara destek verme ve tanıtımlarına katkıda
bulunma amacı” ile yeni bir dal tesis etmiş ve “Genç ve umut veren
oyuncu” dalında Altın Kedi Ödülü vermişti. Bu yılda “Genç ve umut veren oyuncu” ödülü verecektir.
Özel Bölümler...
"This Is Not A Film/Bu Bir Film Değil" özel gösterimi
14. İzmir Kısa Film Festivali'nde özel gösterimi yapılacak olan "This Is Not A Film/In Film Nist-Bu Bir Film Değil" adlı filmde Panahi, hapiste temyiz sonucunu bekleyerek geçirdiği günlerini aktarırken İran sinemasının şu andaki durumuna da ayna tutuyor. Panahi, yönetmen arkadaşı Mojtaba Mirtahmasb’ı tutuklu bulunduğu evinde ağırlıyor, yapamadığı filmini anlatarak senaryosunu okuyor. Panahi’nin çok kısıtlı olanaklarla çektiği film, flaş diskle yurt dışına çıkarılıp Cannes Film Festivali’ne ulaştırılmıştı.
Jafer Panahi'ye Mektuplar...
İzmir Kısa Film Festivali kapsamında Jafer Panahiye destek vermek amacıyla hazırlanacak olan özel bir bölümde sinemaseverlerin duygu ve düşüncelerini Jafer panahiye iletmeleri için özel bir defter açılacak. Festival Sonunda bu defter Jafer Panahiye iletilmek üzere Solmaz ve Panah Panahiye verilecek.
''Avare'' Filmi bir kez daha beyaz Perde'de...
Hindistan Sinemasının 100. yılında. ''Avare'' Filmi bir kez daha beyaz Perde'de...
Hindistan sinemasın 100 yılı onuruna ''Avare'' filminin özel gösterimi gerçekleştirilecek. Raj Kapoor'un hem yönetmenliğini yaptığı hem de başrolünde oynadığı 1951 yapımı Hint filmi. Raj Kapoor bu filmle dünya çapında üne kavuştu.
İzmir Kısa film Festivali, ilk yılından itibaren sinema tarihinin önemli yapımlarını sinemaseverlerle buluşturdu. İlk kez yapıldığı 2000 yılında Türk Sinemasının İlk Renkli Türk Filmi ünvanını taşıyan ''Halıcı Kız'' Filminin restore edilmiş kopyasının gösterimiyle başladığı serüveni, geçenyıl Sessiz sinema döneminde çekilmiş, Alman Dışavurumcu akımının ve dünya Sineması Klasikleri arasında kabul edilen, Robert Wiene'nin yönettiği 1920 yapımı ''Dr. Caligari'nin Muayenehanesi'' adlı filmi piyano eşliğinde sinemaseverlerle buluşturarak tamamlamıştı.
Söyleşiler
14.İzmir Kısa Film Festivali, bu yıl
sinema severleri ve genç sinemacıları sinemanın önemli isimleri ile buluşturuyor. Gerçekleştirilen
söyleşilerle sinemaseverler sinema dünyasının önemli isimleri le buluşarak
bilgi ve deneyimlerini paylaşma olanağı yakalıyorlar. Festival kapsamında
gerçekleştirilecek olan söyleşilerden bazıları.
Yavuz
Özkan,Yönetmen
Hüseyin
Karabey, Yönetmen / Yapımcı
Solmaz
ve Panah Panahi; Jafer Panahi'ye Mektuplar
Elhum
Shakerifar; Sinema'da Ses
Berat
İlk: Animasyon Atölyesi
Uluslararası İzmir Kısa Film festivali ilk kez 2000 yılında düzenlenmiş ve o günden bu yana Türkiye'nin en önemli kısa film festivallerinden biri. Festivalin, düzenlendiği İzmir'in tek sinema festivali olma özelliğine sahip.
Her yıl uluslararası ve ulusal
kategorilerde kısa filmlere Altın Kedi Ödülleri veren festival, yurtdışından ve
Türkiye'den sinema dünyasında önemli ve isim yapmış kişileri jürisine davet
ederek kısa filmin gelişimi açısından rekabete dayalı ortam yarattı.
Yarışmalı bölümünün yanı sıra;
Türkiye'den ve dünyadan o yılın panoramasını çizmek amacı ile özenle seçilmiş
filmler gösterime alınmakta ve sinemaseverlerle buluşuyor.
Film gösterimleri paneller, söyleşiler,
sergiler ve başka etkinliklerle de desteklenmektedir. Bu açılardan İzmir Kısa Film Festivali seyirciyle en fazla
kaynaşan, kitlelere başarı ile ulaşan
özelliğini de koruyor.
Film gösterimlerinin önemli bir kısmı
filmlerin ekip ve oyuncularının da katılımıyla gerçekleşiyor. Festival
böylelikle sinemacı ve seyircileri bir araya getiren önemli bir buluşma noktası.
Etiketler:
Festival,
Fransız Kültür Merkezi,
Hint Sineması,
İzmir,
Kısa Film Festivali,
Yavuz Özkan
6 Eylül 2013 Cuma
Poligon diye bir semt vardı, yerini inşaat pisliği aldı
İzmir, Hatay Caddesi üzerinde eski bir semttir Poligon. Adını Askeri Bölge'den alsa gerek, deresiyle, kalabalığı ve çarpık kentleşmenin örneği ilginç apartmanları ve sokak aralarıyla sıradan bir Anadolu Büyükşehir mahallesidir. Ama mahalledir sonuçta. Binlerce kentlinin yaşamını sürdürmeye çalıştığı, güzel çocukluk anılarının yaşandığı bir bölgedir İzmir'de.
Son yıllarda kendini İzmir'in bitmek bilmeyen metro inşaatına teslim etti Poligon. Yollar kapandı, çukurlar açıldı, apartman girişleri engellendi. Evlerin bir kısmı satılığa çıkarıldı olması gereken en düşük fiyattan. İşte hala devam eden, ara ara duraklayan o metro inşaatından birkaç görüntü.
Son yıllarda kendini İzmir'in bitmek bilmeyen metro inşaatına teslim etti Poligon. Yollar kapandı, çukurlar açıldı, apartman girişleri engellendi. Evlerin bir kısmı satılığa çıkarıldı olması gereken en düşük fiyattan. İşte hala devam eden, ara ara duraklayan o metro inşaatından birkaç görüntü.
Bekleyen malzemelerin bazıları pas tutmuş, bazı yerler ise örümcek ağlarına mekan olmuş.
Memleketin her yerinde olduğu gibi bırakılan her alan çöplük. Çöpümüzü çöp tenekesine atmayı ne zaman öğreneceğiz? O da ayrı mesele....
26 Ağustos 2013 Pazartesi
2 Ağustos 2013 Cuma
Kordon
İzmir'in gününe misafir bir bulut geldiğinde ışığın ve rengin cümbüşü olur.
Fotoğraf, Mustafa Hepekiz.
Fotoğraf, Mustafa Hepekiz.
19 Temmuz 2013 Cuma
Yenilenmiş Güzelyalı Parkı
Haziran 2013, Güzelyalı Parkı'nın yenilenerek açıldığı tarih. Kendine has özellikleri korunarak modern hale getirilen Güzelyalı Parkı bugünlerde semt sakinlerini keyifle ağırlıyor. Gezi Parkı eylemlerinin ardından oluşan semt forumlarına ev sahipliğini yapan park, gün geliyor kalabalık iftarları gün geliyor takas pazarını da ağırlıyor. Güzelyalı Parkı'nda bankların üstünden üfüren serin hava, rengarenk ışıklarla aydınlatılmış havuzlar, yeni düzenlenmiş çocuk parkı küçücük bir alanı cennete çevirmiş sanki...
Ancak erkek çocuklarının tek derdi olan çim üzerinde futbol oynamak için yer yok, çünkü attıkları her adım çiçekleri ezmeleri için bir tehdit. Dileriz en kısa zamanda futbolun bu kadar değer gördüğü bir ülkede hakiki çim sahalarda çocuklarımız top koşturma fırsatı bulabilir; özgürce, izin almadan, kurs ücreti vermeden, çiçek ezme stresine girmeden.
Ancak erkek çocuklarının tek derdi olan çim üzerinde futbol oynamak için yer yok, çünkü attıkları her adım çiçekleri ezmeleri için bir tehdit. Dileriz en kısa zamanda futbolun bu kadar değer gördüğü bir ülkede hakiki çim sahalarda çocuklarımız top koşturma fırsatı bulabilir; özgürce, izin almadan, kurs ücreti vermeden, çiçek ezme stresine girmeden.
Çoluk-çocuk, genç-yaşlı müdavimleri köşe başlarını tutmuş. Park en çok yaşlı bekarların sevgili ve eş bulmasıyla ünlenmiş durumda.
Güvercinler, hemen her parkın bekçileri, çocukların arkadaşı. Sokak arasından gelen günbatımın sarı ışığı onları daha da hoş gösterdi.
Göztepe Futbol Takımının efsane isimleri. Her gelen şöyle bir durum bakıyor. Hatta geçenlerde yapılan iftar yemeğinde İmam da onları anmadan geçemedi. Üstüne takımın başarılı olmasını dileyince duada kocaman bir "Amin" koptu, yükseldi iftara gelenlerden.
Yeni park düzenlemesiyle Güzelyalı Kültür Merkezi görkemiyle daha fazla ortaya çıkmış. Yakında nikah törenlerine hizmet edeceğini müjdeliyor sanki. Bundan sonra Gelin-Damat resimlerine fon olacak Güzelyalı Parkı.
Fotoğraflar ve Yazı: Ferah Onat
Etiketler:
#direngezi,
Gezi Parkı,
Güzelyalı,
Güzelyalı Parkı,
Konak Belediyesi
18 Temmuz 2013 Perşembe
Aynı Gün, Aynı Gökyüzünden Üç Farklı İzmir Güneşi
18 Haziran 2013 Salı
İzmir'den Duranadam Yorumu
17 Haziran 2013 Pazartesi
Nazarköy
İzmir, Kemalpaşa'da bir köy Nazarköy. Adı geçtiğimiz yıllarda nazar boncuğu üretimine önem verilmesi nedeniyle değişmiş. Pazar günleri İzmirlilerin ailecek gidip, çarşıdakinin yarı fiyatına boncuk ve süs eşyası aldığı bir turizm çekim yeri haline gelmiş. Kahvaltı, gözleme servisi veren kafeler de Nazarköy'ü daha cazip hale getiriyor. 
Cam sanatının en üst düzeyde olduğu Venedik'in Murano Adasını bilenler ve Murano'da üretilen süs eşyalarını görenler, Nazarköy'e gittiklerinde tezgahlardaki bazı çalışmaları buradakilere benzetiyordur mutlaka. Ancak Nazarköy'ün çok daha fazla estetik görüşe, inceliğe ihtiyacı var.
Murano Camı, cam sanatının ulaştığı en üst sınırlara gelmiş durumda. Nazarköy'de ise ustaların henüz yeni ilerlemeye başladıklarını tezgahlarda satılanlardan görmek mümkün. Yandaki resimde 9.120 Euro'ya alıcısını bekleyen, Murano camından yapılmış bir şamdan bulunuyor. Biraz ilgi ve sanatla Nazarköy'ün gelebileceği yeri hayal etmek...
Nazarköy'deki tezgalara gelince; yoncalar, balıklar, öpüşen balıklar, baykuşlar, ezilmiş şişeler, geleneksel büyük boncuklara yapıştırılmış çiçekler, seramik üzerine cam çalışmalar, iğne oyalarıyla birleştirilmiş cam takılar, Nazarköy'ün uygun fiyatlarıyla ve köylülerin güler yüzüyle birleşince daha bir alınası gözüküyor.
Ayrıca köy havasından da uzak kalmıyorsunuz. Bir yanda uzun nağmeli horoz sesleri, sağda solda traktörler, şalvarlı teyzeler, yerde plaka taşlar, kentte özlem duyduğumuz köy havasını bize bir kuple de olsa veriyor.
Nazarköy içinde birkaç tane cam ocağı var. Cam ocağı çok sıcak, normalde insanın orada çalışması zor. O sıcaklık, ekmeğin ne kadar da zor kazanıldığını gösteriyor çocuklarımıza.
Kısacası Nazarköy, ister bir pazar günü zaman eğlencesi, ister yabancı konuklarınızı götürmek için otantik bir mekan olarak değerlendirebilecek, İzmir'in dibinde bir köy. Bu tür mekanlarımızın çoğalması dileğiyle, Nazarköy'e Maşallah! Nazar değmesin.
Etiketler:
İzmir,
Kemalpaşa,
Nazar Boncuğu,
Nazarköy,
Pazar günü kahvaltı,
Turizm
21 Mayıs 2013 Salı
Genç Gözüyle Şirince
Biz şehirde
yaşayan insanların sanıyorum yemek, içmek ve uyumaktan sonra ki en büyük
ihtiyacı şehrin o boğucu gürültüsü ve pis havasından kopup biraz kafasını
dinleyebilmektir.
Ben ve ailem de biraz kafa dinlemek için yeşilliği, temiz havası ve biraz da şaraplarıyla çakır keyif olma imkanı sunarak insana kucak açan ismi gibi şirin İzmir'in Şirince Köyü'ne gidiyoruz. Siz de bizim gibi kafa dinlemek için bu ilçeyi tercih ederseniz özel arabanıza atlayıp İzmir- Aydın otobanından Belevi çıkışını kullanarak Selçuk ilçesine oradanda Şirince tabelasını takip ederek sadece 8 km gitmeniz yeterli. “Benim özel bir arabam yok, oraya gidemez miyim?” diye düşünmeyin. Otogardan “Selçuk” otobüslerine binip Selçuk otogarından da Şirince minibüslerine binmeniz yeterli olacaktır.
Şirince
yolunun sağında ve solunda yer alan yeşillikler, meyve bahçeleri daha yolda
bile insanın gözünü aynı zamanda da ruhunu dinlendirmeye başlıyor. Yolda dönen
yolların başlaması Şirince'ye yaklaşıldığının en büyük habercisi. Güzel ve
dinlendirici yolculuğun ardından -küçük yeğenimin gördüğü herşeyin büyük bir
ısrarla sorması haricinde- küçük kasabaya geliyoruz.
Ben
her ne kadar oturup dinlenmeyi tercih etsemde ablamın ısrarları ile kendimize
el işi -tezgahlarının önünde
buluyoruz. Bu tezgahların -arkasında
ise tam bir Egeli gibi tüm sıcaklığı ile sana kucak açan başı çemberli altı
şalvarlı yürekleri gibi yüzleri de temiz yaşlı teyzelerle karşılaşırsınız.
Teyzeler evde boş oturup erkeğe el açmak yerine marifetlerini konuşturup evin
ekonomisine ortak olmayı tercih eder. Bu tezgahlarda neler neler vardır bir
bilseniz. Oyalı çemberlerden işlemeli patiklere, banyo liflerinden iğne oyalı
havlulara kadar pek çok şey... Ama bana sorarsanız benim ilgimi en çok şile
beziyle yapılan işlemeli elbiseler dikkatimi çekti. Sıcak bir yerde
yaşıyorsanız -özellikle Ege Bölgesi gibi- en çok ihtiyaç duyacağınız şey hafif,
rahat, ince ve pamuklu giysilerdir. İşte bu elbiseler benim için biçilmiş kaftan.
Hemen uğur böcekli işleme ile işlenmiş yaka kısmı dantelli küçük bir elbiseyi
yeğenime; sade, yakası dantelli ve belinde örgü kemeri olan elbiseyi kendime
seçiyorum. Başlıyorum teyzemle sıkı bir pazarlığa ve ikisini zar zor 40 TL'ye
alıyorum. Bir de bakıyorum ablam yok. Onun nerede olduğunu tahmin etmek benim
için zor değil. Tabii ki takı tezgahları... Ablamın yanına gittiğimizde tezgaha
bir göz gezdiriyorum. Renk renk taşlar hemen gözüme çarpıyor. Taşların
güçlerine inanan ablam tasarımı ve rengiyle ön plana çıkan turkuaz taşları ile
yapılmış bir takıyı kendine almakta gecikmemiş. Diğer dükkanları da büyük bir
ilgiyle gezip kendimize şarap tadıp alabilecek bir yer arıyoruz. Sonunda
Kıvırcık Şarap Evi'nde karar kılıyoruz. Buranın sahibi çok sevimli bir karı-koca...
Dükkanın dışında tahta masa ve hasır küçük taburelerde oturup başlıyoruz
mükemmel şarapları tatmaya. Kavunlusundan tutun şeftalilisine kadar. Bu şarabın
yanına verilen mısır çerezleri ise harika. Küçük yeğenim daha masa konur konmaz
bu mısırları avuçluyor. Eğer şarapları tadıyorsanız sakın acele etmeyin; çünkü
her şarabın ağzınızda bıraktığı enfes tadın keyfini sürmezseniz hiçbir şey
anlayamazsınız. Bu kadar şarabın tadına baktıktan sonra en çok beğendiğim
karadut şarabı oluyor. Bu arada buranın el yapımı kırmızı şaraplarıda bir
harika; insanın ağzını dolduruyor. Şarap içtiğinin farkına varıyorsun. Meyveli
ve el yapımı şaraplardan alıp başlıyoruz gezimize devam etmeye.
Bu tezgahların önünden geçip
tırmanarak biraz daha yükseklere inşa
edilmiş The St. John Baptist Kilisesi'ne giriyoruz. Bu kiliseye girdiğinizde teninize beyaz mermerlerin
serinliği çarpar. Buram buram tarih
kokan bu mekanın loş ışığı ve sesleri aksi insanda bile uhrevi bir ortamda yaşanan dinginliği
kazandırır. Bu kilisenin mimarisine
bakıldığında iki büyük ve altı küçük kubbe
ayrıca dört tonoz ile örtülüdür.
Taban mermer ve yeryer siyah çakıl ile kaplıdır. Kubbe ve tonozları taşıyan altı sütun ve her
iki taraftada dört ayak bulunmaktadır.
Dağdaki apsiste kafesli bir pencere, onun üstünde Hz. İsa'yı tasvir eden balık figürü, sağ
tarafında ise Hz. İsa'nın vücudunu ve
kanını temsil eden kadeh içinde Hz. İsa figürü bulunmaktadır. Kilisiden
çıktığınızda bir Meryem Ana heykelinin bulunduğu havuz ile karşılaşırsınız. Bu
havuzun içinde gördüğünüz bozuk paralar size ip ucu verir. Evet, burası bir
dilek havuzudur. İnanışa göre dilek tutarak attığınız bozuk para havuzun dibindeki
deliğe girerse dileğiniz kabul olur, ama ben daha o deliğe parası girene hiç
rast gelmedim. Nitekim ablamın ve benim attığım para da deliğe giremedi.
Buradan çıkınca sağda bir şarap evi ile karşılaşırsınız. Bu evin girdiğiniz
katı müze, minare merdiveni gibi dik ve dar merdivenlerden aşağı indiğiniz yer
ise bir şarap evidir. Buraya ilk girdiğinizde gözünüz karanlığa alışana kadar
bir şey göremezsiniz. Alıştıktan sonra ise yine tarihi dokusu bozulmamış bir
mekandır gördüğünüz. Şarap bidonları, samanlar ve tahta oturaklar...
HATİCE TURGAY, Yaşar Üniversitesi Meslek Yüksekokulu Halkla İlişkiler ve Tanıtım Bölümü 2. Sınıf Öğrencisi.
Ben ve ailem de biraz kafa dinlemek için yeşilliği, temiz havası ve biraz da şaraplarıyla çakır keyif olma imkanı sunarak insana kucak açan ismi gibi şirin İzmir'in Şirince Köyü'ne gidiyoruz. Siz de bizim gibi kafa dinlemek için bu ilçeyi tercih ederseniz özel arabanıza atlayıp İzmir- Aydın otobanından Belevi çıkışını kullanarak Selçuk ilçesine oradanda Şirince tabelasını takip ederek sadece 8 km gitmeniz yeterli. “Benim özel bir arabam yok, oraya gidemez miyim?” diye düşünmeyin. Otogardan “Selçuk” otobüslerine binip Selçuk otogarından da Şirince minibüslerine binmeniz yeterli olacaktır.
Kafanızı
kaldırıp bu şirin kasabaya baktığınızda yeşilin içinde sana sıcacık gülümseyen
hemen hemen aynı büyüklükte ve sanki birbirine saygıda kusur etmemek
istercesine birbirinin önünü kapatmayan Rum Evleri ile karşılaşırsınız. Benim
size tavsiyem o anda yapmanız gereken
şey gözlerinizi kapatıp o temiz ve tarihi havayı derin bir nefes alarak tüm ciğerlerinize
doldurmanız.
Tabii ki bu
kasabaya geliş amacınızın da büyük önemi
var. Kimisi bu kasabaya tarihi dokuyu incelemek (genelde ilk kez
gelenler) kimisi benim gibi kafasını dinlemek, kimisi takı ve doğal taş meraklısı ablam gibi yapılan el
işi taştan takılardan almak, kimisi o güzel şaraplarının tadına bakarken bir
yandan evdeki şarap stoğunu doldurmak, kimisi ise küçük yeğenim gibi sadece
keşfedip eğlenmek için buraya gelir.
Buradan çıktıktan sonra karnımız epey
acıktığından soluğu Can Restorant'ta alıyoruz. Bu nezih yerde benim için
yenilecek en doğal şey odun ateşinde pişmiş enfes gözlemeler. Ismarladığınız
gözlemeleri büyük bir iştahla yiyip tavşan kanı çaylarımızı içtikten sonra
dönüş turlarımız başlıyor. Çarşının çıkışında gördüğümüz dondurmacı bizlere
şöyle seslenerek hepimizi gülümsetiyor : ”Annem yapıyo ben satıyom. İçini de
sevgimi katıyom!“. Hepimiz gülümserken
ben bu kasabanın Şirin Evleri'nden şaraplarına taş yollarından el işi
tezgahlarına kadar herşeyin ama en önemlisi sıcak ve doğal insanlarının
bozulmaması ve hep böyle kalmasını diliyorum.
Artık güneş
batmak üzere, havada temiz bir esinti... Arkama dönüp son kez bu kasabaya
baktığımda güneşin kızıl ışığına bürünmüş haliyle bana göz kırptığını
görüyorum.
Artık
teknoloji çağında yaşıyoruz. Herşeyin hızla değiştiği ve biz insanların bu
değişikliğin peşinden giderken yorulup kendimizi ve evrenin bize
fısıldadıklarını dinlemeyi unuttuğumuz bu dönemde kendimizi ve ruhumuzu dinleme
fırsatı Şirince'den dinlenmiş, rahatlamış, olarak ve büyük bir keyifle
ayrılıyorum.
HATİCE TURGAY, Yaşar Üniversitesi Meslek Yüksekokulu Halkla İlişkiler ve Tanıtım Bölümü 2. Sınıf Öğrencisi.
Etiketler:
Genç Gözüyle Şirince,
İzmir,
Şirince
BİR BAŞKADIR İZMİR
Takmış inci gerdanlığı yine sahil boyunca,
Gelin gibi süzülüyor güzelim Karşıyaka.
Hiç tükenmez coskusu, tutkulu taraftarı,
Otuz beş buçuk yazılmış tescile plakası.
Oturup bir çay içsem canım Kordon boyunda,
Ne dert kalır ne tasa kızıl gün batımında.
Nargilemin dumanı vurur karşı sahili,
Faytonlar canlandırır zihnimde nostaljiyi.
Havalanır içimden yüzlerce ürkek martı,
Semalarda süzülür, şen şakrak avazları .
Bir hoş olur yüreğim, ufka dalar gözlerim,
Bir çift beyaz kanada yüklenir hayallerim.
Daha açılamadan şehrin tatlı uykusu,
Sokaklara yayılır taze boyoz kokusu.
Aşkamları canlanır Alsancak sokakları,
Dostluğun bahanesi rakı-balık sofraları.
Ne aşklara tanıktır yelkovanla akrebi,
Buluşturur kalpleri İzmir Saat Kulesi.
Toplar bütün canları gündüz Konak Meydanı,
Gecelere umuttur rengarenk yansıması.
Mutluluk gürül gürül dolaşır sokakları,
Hiç bir yerde bulunmaz sıcak kanlı insanı.
Tüm dünyayı dolaşsa ayakların nafile,
Nereye gidersen git aklın kalır İzmir'de.
Tarihinin damgası Hasan Tahsin anıtı,
Kahramanlık timsalı Efelerin diyarı.
Her zaman vefalıdır İzmir'imin insanı,
Yüreğinde yaşatır unutmaz ATA'sını!
Arzu Karabulut
Gelin gibi süzülüyor güzelim Karşıyaka.
Hiç tükenmez coskusu, tutkulu taraftarı,
Otuz beş buçuk yazılmış tescile plakası.
Oturup bir çay içsem canım Kordon boyunda,
Ne dert kalır ne tasa kızıl gün batımında.
Nargilemin dumanı vurur karşı sahili,
Faytonlar canlandırır zihnimde nostaljiyi.
Havalanır içimden yüzlerce ürkek martı,
Semalarda süzülür, şen şakrak avazları .
Bir hoş olur yüreğim, ufka dalar gözlerim,
Bir çift beyaz kanada yüklenir hayallerim.
Daha açılamadan şehrin tatlı uykusu,
Sokaklara yayılır taze boyoz kokusu.
Aşkamları canlanır Alsancak sokakları,
Dostluğun bahanesi rakı-balık sofraları.
Ne aşklara tanıktır yelkovanla akrebi,
Buluşturur kalpleri İzmir Saat Kulesi.
Toplar bütün canları gündüz Konak Meydanı,
Gecelere umuttur rengarenk yansıması.
Mutluluk gürül gürül dolaşır sokakları,
Hiç bir yerde bulunmaz sıcak kanlı insanı.
Tüm dünyayı dolaşsa ayakların nafile,
Nereye gidersen git aklın kalır İzmir'de.
Tarihinin damgası Hasan Tahsin anıtı,
Kahramanlık timsalı Efelerin diyarı.
Her zaman vefalıdır İzmir'imin insanı,
Yüreğinde yaşatır unutmaz ATA'sını!
Arzu Karabulut
Etiketler:
Arzu Karabulut,
Hasan Tahsin Anıtı,
İzmir Şiir,
Karşıyaka
8 Mayıs 2013 Çarşamba
Kitap: Bir Zamanlar Smyrna / Once Upon a Time Smyrna
Kitapta geçmiş zamanda çekilmiş birçok fotoğraf var. Ama en ilginci
26. sayfadaki İzmir'deki levantenler fotoğrafı. O kadar gerçek ki sanki Fransız filmi izlediğinizi düşünüyorsunuz. İzmir ne güzel bir kentmiş, bu kitaptaki fotoğraflara bakıp, hayranlık duymamak mümkün değil.

72 adet nadir görülmüş İzmir/Smyrna Sepya ve
3 adet Panorama fotoğraf sizleri bir asır öncesinde gezdirecek. 17x25 cm Ebat / 88 Sayfa / Kuşe kağıt İplik Dikiş /Amerikan Cilt Kırmızı Kedi Kitabevi1713 (Tiyatro) Sokak No. 32/A Karşıyaka Pan Kitabevi 1713 (Tiyatro) Sokak No. 17/A Karşıyaka Kedi Kitabevi 1799 Sokak No:10/1 Bostanlı Yakın Kitabevi Kıbrıs Şehitleri Cad. 1464 Sokak No.6 Alsancak Kitapsan Kitabevi Kıbrıs Şehitleri Cad. No.18 Alsancak Kitapsan Kitabevi 859 Sokak No.3/D Saray İşhanı Konak Bilgi için: 0 232 330 99 93 0 532 311 30 33
tufanatakisi@gmail.com
|
Öğrenci Gözüyle Şirince
Bir üniversite öğrencisinin gözünden Şirince
Şirince
yolunun sağında ve solunda yer alan yeşillikler, meyve bahçeleri daha yolda
bile insanın gözünü aynı zamanda da ruhunu dinlendirmeye başlıyor. Yolda dönen
yolların başlaması Şirince'ye yaklaşıldığının en büyük habercisi. Güzel ve
dinlendirici yolculuğun ardından -küçük yeğenimin gördüğü herşeyin büyük bir
ısrarla sorması haricinde- küçük kasabaya geliyoruz.
Ben
her ne kadar oturup dinlenmeyi tercih etsem de ablamın ısrarları ile kendimize
el işi -tezgahlarının önünde
buluyoruz. Bu tezgahların -arkasında
ise tam bir Egeli gibi tüm sıcaklığı ile sana kucak açan başı çemberli altı
şalvarlı yürekleri gibi yüzleri de temiz yaşlı teyzelerle karşılaşırsınız.
Teyzeler evde boş oturup erkeğe el açmak yerine marifetlerini konuşturup evin
ekonomisine ortak olmayı tercih eder. Bu tezgahlarda neler neler vardır bir
bilseniz. Oyalı çemberlerden işlemeli patiklere, banyo liflerinden iğne oyalı
havlulara kadar pek çok şey... Ama bana sorarsanız benim ilgimi en çok şile
beziyle yapılan işlemeli elbiseler dikkatimi çekti. Sıcak bir yerde
yaşıyorsanız -özellikle Ege Bölgesi gibi- en çok ihtiyaç duyacağınız şey hafif,
rahat, ince ve pamuklu giysilerdir. İşte bu elbiseler benim için biçilmiş kaftan.
Hemen uğur böcekli işleme ile işlenmiş yaka kısmı dantelli küçük bir elbiseyi
yeğenime; sade, yakası dantelli ve belinde örgü kemeri olan elbiseyi kendime
seçiyorum. Başlıyorum teyzemle sıkı bir pazarlığa ve ikisini zar zor 40 TL'ye
alıyorum. Bir de bakıyorum ablam yok. Onun nerede olduğunu tahmin etmek benim
için zor değil. Tabi ki takı tezgahları... Ablamın yanına gittiğimizde tezgaha
bir göz gezdiriyorum. Renk renk taşlar hemen gözüme çarpıyor. Taşların
güçlerine inanan ablam tasarımı ve rengiyle ön plana çıkan turkuaz taşları ile
yapılmış bir takıyı kendine almakta gecikmemiş. Diğer dükkanları da büyük bir
ilgiyle gezip kendimize şarap tadıp alabilecek bir yer arıyoruz. Sonunda
Kıvırcık Şarap Evi'nde karar kılıyoruz. Buranın sahibi çok sevimli bir karı-koca...
Dükkanın dışında tahta masa ve hasır küçük taburelerde oturup başlıyoruz
mükemmel şarapları tatmaya. Kavunlusundan tutun şeftalilisine kadar. Bu şarabın
yanına verilen mısır çerezleri ise harika. Küçük yeğenim daha masa konur konmaz
bu mısırları avuçluyor. Eğer şarapları tadıyorsanız sakın acele etmeyin; çünkü
her şarabın ağzınızda bıraktığı enfes tadın keyfini sürmezseniz hiçbir şey
anlayamazsınız. Bu kadar şarabın tadına baktıktan sonra en çok beğendiğim
karadut şarabı oluyor. Bu arada buranın el yapımı kırmızı şaraplarıda bir
harika; insanın ağzını dolduruyor. Şarap içtiğinin farkına varıyorsun. Meyveli
ve el yapımı şaraplardan alıp başlıyoruz gezimize devam etmeye.
Bu tezgahların önünden geçip
tırmanarak biraz daha yükseklere inşa
edilmiş The St. John Baptist Kilisesi'ne giriyoruz. Bu kiliseye girdiğinizde teninize beyaz mermerlerin
serinliği çarpar. Buram buram tarih
kokan bu mekanın loş ışığı ve sesleri aksi insanda bile uhrevi bir ortamda yaşanan dinginliği
kazandırır. Bu kilisenin mimarisine
bakıldığında iki büyük ve altı küçük kubbe
ayrıca dört tonoz ile örtülüdür.
Taban mermer ve yeryer siyah çakıl ile kaplıdır. Kubbe ve tonozları taşıyan altı sütun ve her
iki taraftada dört ayak bulunmaktadır.
Dağdaki apsiste kafesli bir pencere, onun üstünde Hz. İsa'yı tasvir eden balık figürü, sağ
tarafında ise Hz. İsa'nın vücudunu ve
kanını temsil eden kadeh içinde Hz. İsa figürü bulunmaktadır. Kilisiden
çıktığınızda bir Meryem Ana heykelinin bulunduğu havuz ile karşılaşırsınız. Bu
havuzun içinde gördüğünüz bozuk paralar size ip ucu verir. Evet, burası bir
dilek havuzudur. İnanışa göre dilek tutarak attığınız bozuk para havuzun dibindeki
deliğe girerse dileğiniz kabul olur, ama ben daha o deliğe parası girene hiç
rast gelmedim. Nitekim ablamın ve benim attığım para da deliğe giremedi.
Buradan çıkınca sağda bir şarap evi ile karşılaşırsınız. Bu evin girdiğiniz
katı müze, minare merdiveni gibi dik ve dar merdivenlerden aşağı indiğiniz yer
ise bir şarap evidir. Buraya ilk girdiğinizde gözünüz karanlığa alışana kadar
bir şey göremezsiniz. Alıştıktan sonra ise yine tarihi dokusu bozulmamış bir
mekandır gördüğünüz. Şarap bidonları, samanlar ve tahta oturaklar...
Biz şehirde
yaşayan insanların sanıyorum yemek, içmek ve uyumaktan sonra ki en büyük
ihtiyacı şehrin o boğucu gürültüsü ve pis havasından kopup biraz kafasını
dinleyebilmektir.
Ben ve ailem de
biraz kafa dinlemek için yeşilliği, temiz havası ve biraz da şaraplarıyla çakır
keyif olma imkanı sunarak insana kucak açan ismi gibi şirin İzmir'in Şirince
Köyü'ne gidiyoruz.
Sizde bizim gibi
kafa dinlemek için bu ilçeyi tercih ederseniz özel arabanıza atlayıp İzmir-
Aydın otobanından Belevi çıkışını kullanarak Selçuk ilçesine oradanda Şirince
tabelasını takip ederek sadece 8 km gitmeniz yeterli. “Benim özel bir arabam
yok, oraya gidemez miyim?” diye düşünmeyin. Otogardan “Selçuk” otobüslerine
binip Selçuk otogarından da Şirince minibüslerine binmeniz yeterli olacaktır.
Kafanızı
kaldırıp bu şirin kasabaya baktığınızda yeşilin içinde sana sıcacık gülümseyen
hemen hemen aynı büyüklükte ve sanki birbirine saygıda kusur etmemek
istercesine birbirinin önünü kapatmayan Rum Evleri ile karşılaşırsınız. Benim
size tavsiyem o anda yapmanız gereken
şey gözlerinizi kapatıp o temiz ve tarihi havayı derin bir nefes alarak tüm ciğerlerinize
doldurmanız.
Tabi ki bu
kasabaya geliş amacınızın da büyük önemi
var. Kimisi bu kasabaya tarihi dokuyu incelemek (genelde ilk kez
gelenler) kimisi benim gibi kafasını dinlemek, kimisi takı ve doğal taş meraklısı ablam gibi yapılan el
işi taştan takılardan almak, kimisi o güzel şaraplarının tadına bakarken bir
yandan evdeki şarap stoğunu doldurmak, kimisi ise küçük yeğenim gibi sadece
keşfedip eğlenmek için buraya gelir.
Buradan çıktıktan sonra karnımız epey
acıktığından soluğu Can Restorant'ta alıyoruz. Bu nezih yerde benim için
yenilecek en doğal şey odun ateşinde pişmiş enfes gözlemeler. Ismarladığınız
gözlemeleri büyük bir iştahla yiyip tavşan kanı çaylarımızı içtikten sonra
dönüş turlarımız başlıyor. Çarşının çıkışında gördüğümüz dondurmacı bizlere
şöyle seslenerek hepimizi gülümsetiyor : ” Annem yapıyo ben satıyom. İçini de
sevgimi katıyom! “. Hepimiz gülümserken
ben bu kasabanın Şirin Evleri'nden şaraplarına taş yollarından el işi
tezgahlarına kadar herşeyin ama en önemlisi sıcak ve doğal insanlarının
bozulmaması ve hep böyle kalmasını diliyorum.
Artık güneş
batmak üzere, havada temiz bir esinti... Arkama dönüp son kez bu kasabaya
baktığımda güneşin kızıl ışığına bürünmüş haliyle bana göz kırptığını
görüyorum.
Artık
teknoloji çağında yaşıyoruz. Herşeyin hızla değiştiği ve biz insanların bu
değişikliğin peşinden giderken yorulup kendimizi ve evrenin bize
fısıldadıklarını dinlemeyi unuttuğumuz bu dönemde kendimizi ve ruhumuzu dinleme
fırsatı Şirince'den dinlenmiş, rahatlamış, olarak ve büyük bir keyifle
ayrılıyorum.
HATİCE TURGAY Y.Ü. MYO HALKLAİLİŞKİLER VE TANITIM26 Nisan 2013 Cuma
İzmir’e İlk Kez Gelsem
18inde bir kız olsam
İzmir’e ilk kez gelsem
Ve günlerden ilkbahar olsa
Saatlerden gün batımı
Belki yarım saat ardı
Aşık olurdum bu şehre
Gökyüzünün çılgın, deli mavisine
Şıkır şıkır ışıklarının
Suya vuran aksine
Denizden yüzüme esen
Sarhoş eden meltemine
İzmir’e ilk kez gelsem
Ve günlerden yaz olsa
Saatlerden gün doğumu
Belki yarım saat önü
Aşık olurdum bu şehre
İnat gevurluğuna,
Kuşlarla bir sessizliği yırtan ezanlarına
Tüylerini ürperten hafif serinliğine
Ve gün için yola dökülen şehrin insanlarına
Fırından çıkan sıcak gevreğine, boyozuna
Al domatına, tulum peynirine.
18inde bir kız olsam
İzmir’e ilk kez gelsem
Ve günlerden kış olsa
Saatlerden öğle vakti
Belki bir yarım saat ardı
Aşık olurdum bu şehre
Kış ortasında açan güneşine
Nergisine, sümbülüne,
İsterdim sarsın kollarında
Hiç bırakmasın beni.
18inde bir kız olsam
İzmir’e ilk kez gelsem
Ve günlerden güz olsa
Saatlerden kuşluk vakti
Belki de ikindi
Aşık olurdum bu şehre
Manavdaki mor meyvelerine
Bitmek bilmeyen bereketine
Gelmek bilmeyen kışına
Yağmur, çamur demeden
Yolda bırakmayan insanına
Gökyüzünün çılgın mavisine
Bir bir sönen ışıklarına
Etiketler:
boyoz,
gevrek,
İzmir renkleri,
İzmir şiirleri,
İzmirin mevsimleri
8 Nisan 2013 Pazartesi
Gevrek, Boyoz, Kumru Film Oldu, İçine Aşk Kondu
Senaryosunu ve Yönetmenliğini Osman DİKİCİLER’in
yaptığı, buram buram İzmir kokan film Mayıs
ayında vizyona giriyor.
İzmir’in duygusal ve kültürel yoğunluğunu; “ne kalanlar
gidebilir, ne de gidenler geri dönebilir” diyerek, filme ruh veren başrol
sinema sanatçılarımız; Ogün KAPTANOĞLU, Selen SEYVEN, Bülent ARIN
ve tüm ekip, gönül telimizi titretecek.
Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema Televizyon mezunlarından Osman Dikiciler, uzun süredir emek harcadığı İzmirli filminin yapım sürecinden kendisi gibi Güzel Sanatlar Fakültesi'nden mezun eşi Gülçin'den ve hocası Ragıp Taranç'tan destek almış. Film, adıyla, sanıyla, herşeyiyle İzmirli olmuş gibi gözüküyor fragmanından. Osman Dikiciler'den ve ekibinden daha nice güzel filmler daha bekleyeceğiz.
25 Mart 2013 Pazartesi
Onların Gözüyle İzmir
Gülen yüzler, o yüzlerden bakan çekik gözler, o gözlerin gördüğü kent, o kente ait o gözlerden çekilen fotoğraflar. Down Sendromu, bir fazla kromozomla hayata farklı bakış açısıyla bakan çocukları anlatıyor. Onların gözünden İzmir ise bir başka güzel. 7 Nisan'da çekik güzel gözlerin gördüğü kente bakmak için AKM'deki sergiye gitmek yeterli. Basın Bülteninde ise bu özel sergi için neler yazıyor?
Yaşar Üniversitesi İletişim Fakültesi, İzmir Valiliği sahipliğinde, İzmir Emniyet Müdürlüğü Toplum Destekli Polislik Şube Müdürlüğü ve Ulusal Down Sendromu Derneği liderliğinde, down sendromlu bireylere yönelik geliştirilen projelere dahil oldu. Yaşar Üniversitesi’nin gerçekleştirdiği ve Konak Belediyesi’nin de destek verdiği “DS’li Gözünden İzmir” projesi kapsamında 10 down sendromlu bireye fotoğrafçılık eğitimi verildi. Bir ay süren eğitimler boyunca down sendromluların gözünden İzmir fotoğraflandı.
Çekimler sonunda seçilen 60 fotoğraf ise 7 Nisan’da Atatürk Kültür Merkezi’nde (AKM) sergilenecek. Ayrıca Yaşar Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi Film Tasarımı Bölümü öğrencileri tarafından projenin mini bir belgeseli de hazırlanacak.Çekim yapılan yerler arasında Konak, Kızlarağası Hanı, Asansör, Kordon, Sasalı Hayvanat Bahçesi, Karşıyaka, Konak-Karşıyaka vapuru yer aldı. Çekimler sonunda seçilen 60 fotoğraf AKM’de sergilenecek. Satışlardan elde edilecek gelir ise Ulusal Down Sendromu Derneği’ne bağışlanacak. Bu fotoğrafların İzmir EXPO tanıtım etkinliklerinde de kullanılması planlanıyor. http://haber.yasar.edu.tr/2013/03/22/valilik-emniyet-ve-universiteden-anlamli-isbirligi/
14 Mart 2013 Perşembe
Agoralı Çocuklar Agora'yı Anlatıyor
Agora, İzmir'in içinde sıkışıp kalmış, İzmir merkezindeki tek antik, tarihi, turistik alan. Otobüste giderken camdan hemen görüverdiğiniz, yakın geçmişe kadar derme çatma dükkanların arkasında saklı kalmış, pek gizemi de kalmamış bir alan. Şimdilerde birçok kuruluşun da desteğiyle kentin geçmişine dair özel bir alan olmaya uğraşıyor.
Bir yıldan fazla bir süredir Yaşar Üniversitesi Görsel İletişim Tasarımı Bölümü Agora'da yaşayan çocuklarla fotoğraf çalışmaları yapıyor. Fotoğraflar, yetişkin gözünden çekilmiş gibi. Verilen fotoğraf eğitiminin etkisi yadsınamaz ancak çocuklar da Agora'nın tarihi dokusuyla o kadar bütünleşmiş ki, sanki gündelik yaşamları Agora'nın kullanıldığı dönemde geçiyor gibi.
Bir yıldan fazla bir süredir Yaşar Üniversitesi Görsel İletişim Tasarımı Bölümü Agora'da yaşayan çocuklarla fotoğraf çalışmaları yapıyor. Fotoğraflar, yetişkin gözünden çekilmiş gibi. Verilen fotoğraf eğitiminin etkisi yadsınamaz ancak çocuklar da Agora'nın tarihi dokusuyla o kadar bütünleşmiş ki, sanki gündelik yaşamları Agora'nın kullanıldığı dönemde geçiyor gibi.
Etiketler:
Agora,
Agora Çocukları,
Fotoğraf,
İzmir
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)





Murano Camı



