Boyozun, yani her gün simite alternatif yiyebileceğimiz yuvarlak böreğin festivali de olur muymuş, demeyin. İzmir'den uzağa gidince ilk özlenilen yiyecekler sırasında liste başı boyoz oluyor. Çünkü başka hiçbir şehirde boyoz yok! İstanbul'da birkaç fırın yapmaya çalışıyormuş ama aynı lezzet tutmuyor. Boyoz da bizim şehrimizin simgesi. http://www.facebook.com/?ref=tn_tnmn#!/boyozfestivali linkini tıklayarak gelişmeleri izleyebilirsiniz.
Ferah Onat
29 Mart 2012 Perşembe
20 Mart 2012 Salı
İzmir'in Çiçekleri, Kuşları
İzmir'in çiçekleri,Sümbülleri, nergisleri,
Şebboy ve karanfilleri,
Nereye gittiniz?
Bu şehrin ağaçları,
Ihlamurları, incirleri,
Mis kokulu mandalinaları,
Salkım salkım üzümleri
Nereye gittiniz?
Hani amcamın bahçesiydi,
Dayımın bağlarıyla evleriniz.
Bu şehrin çocukları,
Ağaç tepesinde dut toplayan
Kapı önünde meşe oynayan
Dağ bayır gezip, kaybolmayan
Nerelere gittiniz?
Hani tüm sokaklardı,
Koruluklardı oyun evleriniz.
Apatman katlarına mı gizlendiniz?
Güvercinleri, serçeleri,
Karatavukları ve yalıçapkınları.
Tıpkı sesleriniz gibi
İsimlerinizi ne çabuk unuttuk?
Şehrin en güzel çiçekleri, ağaçları,
Cıvıldayan çocukları gibi
Siz de şehri terkettiniz.
Tozu, toprağı, soluk binaları
Arabaları, delik deşik yolları
Dumanlı havayı ve çöp kokularını
Kornayı ve fren seslerini
Bize bıraktınız.
İzmir'i bıraktınız, gittiniz.
Fotoğraflar: Sümbül ve Yalıçapkını
Yazan: Ferah Onat, Mart 2012.
Etiketler:
çiçek,
çocuklar,
inşaat pisliği,
İzmir,
nergis,
sümbül,
yalıçapkını
15 Mart 2012 Perşembe
İzmir ve Balkonlar
Bir Ege kenti olan İzmir’le hemen hemen aynı paralelde olan, deniz kıyısındaki kentlerden ne iklim ne de doğal güzellik yönünden hiçbir farkı yoktur. Ancak bir İzmirli hatta bir Türk olarak Ege ve Akdeniz’e kıyısı olan kentlere gittiğinizde sıradan yerleşim yerlerinde bile ilk dikkatinizi çeken çiçekli, süslü balkonlardır. Özellikle İtalya’da birbirinden eski ve dökük diyebileceğimiz evler kapı girişinden balkonlarına çiçekler, rengarenk saksılar, insanın içini ısıtan objelerle süslüdür.
Son zamanlarda özellikle Facebook’ta o kadar çok sayfada Akdeniz ülkelerinden fotoğraflar var ki baktıkça görsel bir şölende hissediyor insan kendini. Oysa gerçek hayata çıkıp baktığınızda şehrin dar sokaklarında, suratsız apartmanlarında birkaç güzellik aradığınızda hiçbir şey bulamıyorsunuz. Soğuk geçen kış ayları belki bahane olabilir ama insanlarımız dışarıdaki hayatı hiç önemsemiyor. Yerlere çöp atıyor herkes-genç-yaşlı-eğitimli-eğitimsiz fark etmeden. Sararan otları kimse temizlemiyor, yollar zaten belediye sayesinde savaş alanı gibi. İnsan bazen bu şehirde insanların kör olduğunu bazen de hiç mimar, içmimar, ressam olmadığını varsa da onların sadece lüks konutları ve otelleri yaptığını düşünüyor. Sokakta yaratıcılık, bahçelerde düzen ve güzellik hiç yok gibi. Vapurdan şehri gördüğünüzde tek gördüğünüz çok katlı sevimsiz binalar. Sayfiye yerlerini de şehrin çirkin sokaklarına benzetmeye uğraşıyoruz, azimle.
1. fotoğraf: İtalya'dan balkon görüntüsü, 2. fotoğraf Kaya Prestige otelinden İzmir manzarası.
Ferah Onat
Son zamanlarda özellikle Facebook’ta o kadar çok sayfada Akdeniz ülkelerinden fotoğraflar var ki baktıkça görsel bir şölende hissediyor insan kendini. Oysa gerçek hayata çıkıp baktığınızda şehrin dar sokaklarında, suratsız apartmanlarında birkaç güzellik aradığınızda hiçbir şey bulamıyorsunuz. Soğuk geçen kış ayları belki bahane olabilir ama insanlarımız dışarıdaki hayatı hiç önemsemiyor. Yerlere çöp atıyor herkes-genç-yaşlı-eğitimli-eğitimsiz fark etmeden. Sararan otları kimse temizlemiyor, yollar zaten belediye sayesinde savaş alanı gibi. İnsan bazen bu şehirde insanların kör olduğunu bazen de hiç mimar, içmimar, ressam olmadığını varsa da onların sadece lüks konutları ve otelleri yaptığını düşünüyor. Sokakta yaratıcılık, bahçelerde düzen ve güzellik hiç yok gibi. Vapurdan şehri gördüğünüzde tek gördüğünüz çok katlı sevimsiz binalar. Sayfiye yerlerini de şehrin çirkin sokaklarına benzetmeye uğraşıyoruz, azimle.Karşıyaka’nın “güzel” dediğimiz belli sokakları bile Akdeniz şehirlerine kıyasla o kadar vasat güzellikte ki… Oysa ne iklim farklı, ne coğrafi konum. Hatta bu şehrin insanları birçok Avrupa şehrindekine kıyasla hem daha güzel, hem de daha cana yakın.
Özellikle Avrupa ülkelerine sık gidip gelenlerde şehrin kaderine acıma, gelecek için umutları yitirme düzeyi çok üst seviyelere tırmanıyor son yıllarda. Ama herkes kendi kapısının önünü süpürse diye başlamayalım ama en azından bulduğu her toprak parçasına bir şeyler ekse, balkonlarını rengarenk saksılar ve çiçeklerle doldursa, boş duvarları tertemiz boyasa, hatta çocuklara, gençlere ya da eli fırça tutanlara resimler çizdirse ne olur? Benim bunları görmeye çok ihtiyacım var, evime giderken cıvıl cıvıl sokaklar ve balkonlar görsem işten daha dinlenerek dönerim herhalde. Ya siz? İzmir’i daha güzel bir şehir olarak hayal etmek istemez miydiniz?
27 Eylül 2011 Salı
İZMİR’DE NE OLSAM İYİ YAŞARIM?
Bu şehirde bir kepçe olsam
İstediğim yolu kazsam
Dilediğim yere çukurlar açıp
Canım istediğim zaman kapatsam
Bu şehirde vinç olsam
Sabaha kadar bebekleri uyutmasam
Öperatörüm arabesk çalsa
Toz toprak benden sorulsa
Bu şehirde kamyon olsam
İstediğim yere çimento taşısam
Taş taşısam, mıcır taşısam
Belediyeden paraları toplasam
Oysa ben bu şehirde kadeh olmayı
Kuş olmayı, kelebek olmayı
Gün batımının çılgın kızılına uçmayı
Ve istemiştim bu şehirde huzurla yaşamayı.
F. ONAT
İstediğim yolu kazsam
Dilediğim yere çukurlar açıp
Canım istediğim zaman kapatsam
Bu şehirde vinç olsam
Sabaha kadar bebekleri uyutmasam
Öperatörüm arabesk çalsa
Toz toprak benden sorulsa
Bu şehirde kamyon olsam
İstediğim yere çimento taşısam
Taş taşısam, mıcır taşısam
Belediyeden paraları toplasam
Oysa ben bu şehirde kadeh olmayı
Kuş olmayı, kelebek olmayı
Gün batımının çılgın kızılına uçmayı
Ve istemiştim bu şehirde huzurla yaşamayı.
F. ONAT
16 Ağustos 2011 Salı
Efsanevi Labirentin Sırrı
Konak Vapur İskelesine arkamı verdim, dümdüz karşıya yürüdüm, İzmir’in simgelerinden bir tanesi olan saat kulesinin yanından kıvrıldım ve işte karşımda Kemeraltı Efsanesi! Efsane aslında labirent gibiydi, karşılıklı dükkanların bulunduğu (işportacılar, dönerciler, şerbetçiler, kuyumcular, baharatçılar, kitapçılar, kırtasiyeler) esnafların insanlara seslendiği, turistlerin kol gezdiği, dar sokaklardan oluşan ve hemen hemen herkesin ufak bile olsa bir anısının bulunduğu güzide bir labirent.. Yıllar boyu dahi dolaşsanız, hangi yolun nereye çıktığını asla hatırlayamayacağınız eşsiz bir labirent.
İnanır mısınız, eskilerin dediklerine göre; esnaflığın ve ticaretin öğretilip, öğrenildiği yer olarak bilinen Kemeraltı’nda insan, abartısız olarak tüm eksiklerini tamamlayabilir ve ne istiyorsa bulabilirmiş. Buna tam olarak inanmayan bendeniz, efsaneyi doğrulamak için Kemeraltı’nı karış karış gezip, olaya derinden göz atmak istedim. Ve işte sonuç: efsane kesinlikle doğru! Bunu, liseye yeni başladığım zamanlardaki kız arkadaşımın çok beğendiği ve o yıldan beri arayıp da bulamadığım parfümü bulduğum zaman kesin olarak onayladım! Ve çok açık bir şekilde anladım ki Kemeraltı’ndaki esnafların başlıca ve en önemli geçim kaynakları kotçuluk ve giyim üzerine. Hemen hemen iki dükkandan birinde onlardan olduğunu görmek hiç de zor değil. Arkalarından uygun bir müzik gelir; ellerini kollarını müziğe uygun olarak sallayarak şöyle seslenirler size: ’Bir saniye bakar mısın?’ ve eğer boş anınıza gelip bir saniye bile olsun onlarla göz teması kurarsanız bütün gününüzü kıyafet denerken geçirebilirsiniz!
Tam derinliklere indiğimde kayboldum sanarken 80’li yaşlarında bastonuna yaslanıp dinlenmekte olan tatlı mı tatlı, uzun sakallı bir bilgeye rastladım ve küçük bir yardım sayesinde, oturup birkaç dakika sohbet etme şansı yakaladım. Bana Kemeraltı’nı Kemeraltı yapan bir diğer şeyi; Halim Ağa Çarşısı’ndan Hisarönü’ne giden yol üzerinde, bir tarafı Hisar Camisi’ne, diğer yanı ise Bakır Bedesteni’ne bitişik olan Tarihi Kızlarağası Hanı ile ilgili küçük bilgiler verdi. Han, Hacı Beşir Ağa’nın diğer hayır eserlerini yaşatmak için vakfettiği binalardan biri olup ayakta kalmayı başarmış en önemli örneklerindenmiş. Avlusunun ortasında bulunan mescid’in dini özelliğini yitirmiş olması üzüyordu onu, fakat yerini aldığı halı-kilim mağazaları ve kahvehanelerin orayı diri tutan şeylerden olduğunu da ekliyordu yaşlı adam.
Ayrılık vakti gelmişti. Vapura doğru ilerlerken dönüp arkamı baktım son bir kez hiçbir zaman eksilmeyen kalabalığa doğru. Ve gördüm ki insan, Kemeraltı’nda zamanın nasıl geçtiğini gerçekten anlamıyor…
Yazı İletken Gazetesi Kemeraltı Ekinde Yayınlandı. http://iletisim.yasar.edu.tr/wp-content/uploads/2011/08/iletken_kemeralti.pdf
İnanır mısınız, eskilerin dediklerine göre; esnaflığın ve ticaretin öğretilip, öğrenildiği yer olarak bilinen Kemeraltı’nda insan, abartısız olarak tüm eksiklerini tamamlayabilir ve ne istiyorsa bulabilirmiş. Buna tam olarak inanmayan bendeniz, efsaneyi doğrulamak için Kemeraltı’nı karış karış gezip, olaya derinden göz atmak istedim. Ve işte sonuç: efsane kesinlikle doğru! Bunu, liseye yeni başladığım zamanlardaki kız arkadaşımın çok beğendiği ve o yıldan beri arayıp da bulamadığım parfümü bulduğum zaman kesin olarak onayladım! Ve çok açık bir şekilde anladım ki Kemeraltı’ndaki esnafların başlıca ve en önemli geçim kaynakları kotçuluk ve giyim üzerine. Hemen hemen iki dükkandan birinde onlardan olduğunu görmek hiç de zor değil. Arkalarından uygun bir müzik gelir; ellerini kollarını müziğe uygun olarak sallayarak şöyle seslenirler size: ’Bir saniye bakar mısın?’ ve eğer boş anınıza gelip bir saniye bile olsun onlarla göz teması kurarsanız bütün gününüzü kıyafet denerken geçirebilirsiniz!
Tam derinliklere indiğimde kayboldum sanarken 80’li yaşlarında bastonuna yaslanıp dinlenmekte olan tatlı mı tatlı, uzun sakallı bir bilgeye rastladım ve küçük bir yardım sayesinde, oturup birkaç dakika sohbet etme şansı yakaladım. Bana Kemeraltı’nı Kemeraltı yapan bir diğer şeyi; Halim Ağa Çarşısı’ndan Hisarönü’ne giden yol üzerinde, bir tarafı Hisar Camisi’ne, diğer yanı ise Bakır Bedesteni’ne bitişik olan Tarihi Kızlarağası Hanı ile ilgili küçük bilgiler verdi. Han, Hacı Beşir Ağa’nın diğer hayır eserlerini yaşatmak için vakfettiği binalardan biri olup ayakta kalmayı başarmış en önemli örneklerindenmiş. Avlusunun ortasında bulunan mescid’in dini özelliğini yitirmiş olması üzüyordu onu, fakat yerini aldığı halı-kilim mağazaları ve kahvehanelerin orayı diri tutan şeylerden olduğunu da ekliyordu yaşlı adam.
Ayrılık vakti gelmişti. Vapura doğru ilerlerken dönüp arkamı baktım son bir kez hiçbir zaman eksilmeyen kalabalığa doğru. Ve gördüm ki insan, Kemeraltı’nda zamanın nasıl geçtiğini gerçekten anlamıyor…
Yazı İletken Gazetesi Kemeraltı Ekinde Yayınlandı. http://iletisim.yasar.edu.tr/wp-content/uploads/2011/08/iletken_kemeralti.pdf
5 Temmuz 2011 Salı
Kordon'da Bir Bardak Olsam
Falih Rıfkı Atay’ın aktardığına göre Başkumandan Atatürk, yanında subaylar olmadan, tek başına şehri gezmeye çıkmış. Devrin ünlü oteli Kramer’e gitmiş. Otelin lokantası bir hayli kalabalıkmış. Garsonlar tek başına gördükleri Mustafa Kemal’i başta tanıyamamışlar ve yer olmadığını söylemişler. Sonra içeridekilerden biri tanıyınca, ortalığı bir telaş alıyor ve hemen Atatürk’e yer buluyorlar. Atatürk rakısını söylüyor. Sonra yanındaki şefe soruyor:
Fotoğraf: http://b-posh.blogspot.com/, fotoğrafın sahibi isimsiz ama eminim Kordon'da rakı içmiştir...
- Kral Konstantin, bu otele gelip rakı içti mi?
- Hayır Paşa efendimiz.
- Hayır Paşa efendimiz.
- Öyleyse İzmir’i niye almak istemiş ki?
Dilden dile yıllar yılı dolaşan bu anı İzmirliler arasında sık sık anlatılır. Kordon'da gün batımında bir kadeh rakı, şarap, bira, buzlu kola ya da sıcak çay içmenin keyfi neyle kıyaslanabilir ki? Ilık imbatın getirdiği denizin kokusu sanki bardak içindeki içeceğe ayrı bir lezzet verir. Yanında ister peynir, ister buzlu badem, ister patates ya da kumru olsun imbattır belki de Kordon'da içileni eşsiz kılan. Kentin gürültüsünden, çalışma hayatından kaçıp Kordon'a sığındığımızda elimizdeki bardaktan alacağımız keyif sakinleştiriciden çok daha güçlü bir etki gösterir. Rakımız, şarabımız, biramız ya da çayımız bittince her türlü gerginlikten arınarak bambaşka bir insan olarak eve dönülür. Dünyanın hemen her yerinde deniz kenarında bir şeyler içmek keyif verir ama kendi memleketinde ve imbatın keyfinde, onlarca güzel insanın eşliğinde içilen bir bardak içeceğin keyfi başkadır. Bir nesne olsan ne olmak isterdin diye sorsalardı, derdim ki:
Kordon'da bir bardak olsam
İçime keyif konsa,
Günbatımında imbatla
O keyfi sana sunsam
İçince güneşin yaktığı yanakların
Daha bir pembe olsa
Mercan rengi güneş
Bizi seyre dalsa
F.OnatFotoğraf: http://b-posh.blogspot.com/, fotoğrafın sahibi isimsiz ama eminim Kordon'da rakı içmiştir...
14 Haziran 2011 Salı
Bir Yaşam Sevdim, Düşlerimi İçine Koyabildiğim
Avuçlarımda büyüyen bir bebek gibi o… Gözlerini kırpıştırıp, parmak kıvrımlarını yeni aralamaya başladığında onun varlığından haberdar olmuşsundur artık, minicik bedenine dokunmadan sarıp sarmalamıştır seni. Sakin, temiz, dingin havasında büyütmeye hazırdır. Tüm ilkleri yaşaman için kucak açmıştır. Anne babanın en kıymetlisi olan sen, ilk gülüşünü onun semtlerindeki bir evde hediye etmişsindir sevdalılarına. İlk kez onun bahçesinde emeklemiş, paytak yürüyüşlerinle onun sahilinde boy göstermişsindir. İlk kez ateşin çıktığında onun hastanesine gitmiş, ilk aşını onun sağlık ocağında olmuş, ilk fotoğrafını onunla çektirmiş, ilk kez doğayı, denizi, gökyüzünü, gökkuşağını, vapuru, gevreği, güneşi, kırmızıyı, siyahı, pembeyi onunla öğrenmişsindir. O senin hep en derinlerinde olmuş, benliğine işlemiştir. İçine adımını dokundurduğun her an onu unutsan da, o seni asla unutmaz, daima yanıbaşındadır.
Her yerinde farklı bir haz verir, yanında oluşunu hissettirir. Yürüdüğünde üzerine düşen güneşten, soğukluğunun bedenine çarpışındaki tınısına, yorulduğunda oturduğun çınar ağacının gölgesindeki esintiden, Ege Denizinde yuttuğun tuza, sonbaharında yaprağını üzerine bırakıvermesine kadar her şeyde hissedersin onun varlığını. Elbisen olmuş bedenini sarmış, şapkan olmuş gölgeni korumuş, bahçesinde koşmanı sağlamış, her daim denizine dalıp çayını yudumlamışsındır. Her başarılı erkeğin arkasında varolan kadın kahraman gibi içinde barındırdığı tüm canların görünmez ama görünür kahramanıdır o. Her daim sevecen, güleç yüzüyle usandırmadan bekler seni. Trafiğinde boğmaz, otobüsü gelmediğinde can havliyle düşündüğün olumsuz cümleden alıkoyar, başka bir güzelliğini sunar masum gülücüğüyle. Her beyne hitap etmeye çalışır, Urla’da minik köy hayatını yaşatır yavrularına, Güzelbahçe ve İnciraltı, merkezindeki kalabalıktan uzak, doğası, deniziyle baş başa kalmak isteyenlerin tercihidir. Narlıdere, barındırdıklarına yeten minik bir şehir oluşturmuştur kendi içinde. Balçova haftasonları mazbut yaşamayı seven çekirdek ailelerin alışveriş ve gezme isteklerini karşılar. Hatay’da renklilik, bebek arabalarıyla gezen anneler varken Güzelyalı sahilini aşıklar süsler. Vapurla Karşıyaka, Bostanlı’ya gidiş, martılarla dertleşmek, onun farklı olan deniz kokusunu içine hapsetmek mutluluktur her zaman. Karşıyaka çarşısında dolaşmak, tiyatrosuna gitmek, tatil beldelerinin heyecanını getirir sana. Bornovası öğrenci şehri olmuştur adeta. Kendi içinde büyüyen bir huzurdur. Konak ve Alsancak’ta atar can damarı, burada bir köşede oturup seyre dalmalısın onu, öyle çok sanat çıkar ki ortaya… Ne aşırı ne az olan trafiğin fevkalade görüntüsünü fotoğraflamak mı, telaşla işine yetişmeye çalışan onun özel insanlarını resmetmek mi, içindeki birçok yaşanmışlıktan haz alarak yoktan varedilen müzikler mi, bir mısırcının seyyar arabasından, gevrekçinin bağrışlarına kadar şiirlere konu olması mı, aşıkların onunla bütünleşen aşkını yazılarda buluşturmak mı... Oturduğun köşeden tüm bunları yaşama şansına sahipsin.
Bir Güzellik Sunar Sana Hem Kendiyle Hem Çevresiyle
Bir güzellik sunar sana, kimi zaman farkında olmazsın nerede olduğunun, nasıl ki annemizin kolları en güvenli yerimizdir o da ikinci anne olarak açar kollarını tıpkı baharda açan çiçeğin yüzünü güneşe parlattığı gibi. Başka hangi şehir vardır ki; Çeşme, Bodrum, Ayvalık, Dikili, Foça gibi Türkiye’nin hasret kaldığı beldeleri yakınında barındıran? Ege’nin incisidir o, tüm bu yapıtların sorumluluğunu bedeninde taşıyabildiği için. Büyüktür, kent yaşamının tüm gerçeklerini barındırır ama kimsenin gözünde diğerleri gibi değildir. Çekiciliği, ahengi vardır. Hiç yabancılık çektirmeden içine alır misafirini, Latife Hanım Köşkü, Hisar Camii, Kemeraltı senin, Agora, Asansör benim dolaştırır arkadaşının kolunu sallaya sallaya. Ege’nin zeybeği bir nevi ona atfedilmiştir, Ruhi Su Çakıcı’nın yorumundan ‘‘Onun Kavakları’’ ve anonim olan yüreklendirici sözlerin Atatürk çocuklarının müziğiyle birleşmesinden doğan ‘‘Onun Dağlarında Çiçekler Açar’’. Altın güneşin sırmalar saçmasıyla doğar gün yeniden. Aydınlık yüzlerimiz oluşur. Hepsini yetiştirip buluştururuz güneşle sanat, spor, bilim, kültür vasıtasıyla. Onun kucağında avucunu göklere açan her bedenin yükselişine yardımcı olma çabasındadır. Amaç, ondan çıkıp sonsuzluğa erişmektir.
Sevgidir varoluş değerimiz, onu yaşayabildiğin yer de, seninle bütünleşmiştir. Mutluluk yakındır yaşayabilene. Kelebeğin ömrü kadar olduğu zamanlarda bile yaşayabildiğin sürece mutlusundur. Sabahın erken saatlerinde üzerinde takım elbise, Pasaport’ta gevreğinle çayının hazzını yaşarken gün boyu seni bekleyen hayat mücadelesine yüz buruşturmamaktır ona ait olmak, fuarı gelenekselleşmiştir, tarihi Kemeraltı Çarşısı’nı adım adım bilmektedir onun ehlisi, Saat Kulesi tarihi güzelliğinden öte buluşma noktasıdır. Tüm bu farklılıklar onu yaşamasını bilenle eşleşince mükemmeliyet ortaya çıkar.
‘‘Onun’’ dediğim ne mi? ‘‘İZMİR’’. Bir bakmışsın ki dünyaya gözlerini açtığında sen onun kucağına doğmuşken, İzmir senin bebeğin olmuştur. Canından bir parça koymuşsundur ortaya. Onun enerjisini hissettiğin her an mutlusundur. Çünkü, bilirsin İzmir’in yanıbaşındadır. Düşleriniz İzmirsiz kalmasın, huzurunuzdaki bu önemli değeri eksiltmeyin.
Yazan: Buse Lahoğlu, Yaşar Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Reklamcılık Bölümü Öğrencisi
Her yerinde farklı bir haz verir, yanında oluşunu hissettirir. Yürüdüğünde üzerine düşen güneşten, soğukluğunun bedenine çarpışındaki tınısına, yorulduğunda oturduğun çınar ağacının gölgesindeki esintiden, Ege Denizinde yuttuğun tuza, sonbaharında yaprağını üzerine bırakıvermesine kadar her şeyde hissedersin onun varlığını. Elbisen olmuş bedenini sarmış, şapkan olmuş gölgeni korumuş, bahçesinde koşmanı sağlamış, her daim denizine dalıp çayını yudumlamışsındır. Her başarılı erkeğin arkasında varolan kadın kahraman gibi içinde barındırdığı tüm canların görünmez ama görünür kahramanıdır o. Her daim sevecen, güleç yüzüyle usandırmadan bekler seni. Trafiğinde boğmaz, otobüsü gelmediğinde can havliyle düşündüğün olumsuz cümleden alıkoyar, başka bir güzelliğini sunar masum gülücüğüyle. Her beyne hitap etmeye çalışır, Urla’da minik köy hayatını yaşatır yavrularına, Güzelbahçe ve İnciraltı, merkezindeki kalabalıktan uzak, doğası, deniziyle baş başa kalmak isteyenlerin tercihidir. Narlıdere, barındırdıklarına yeten minik bir şehir oluşturmuştur kendi içinde. Balçova haftasonları mazbut yaşamayı seven çekirdek ailelerin alışveriş ve gezme isteklerini karşılar. Hatay’da renklilik, bebek arabalarıyla gezen anneler varken Güzelyalı sahilini aşıklar süsler. Vapurla Karşıyaka, Bostanlı’ya gidiş, martılarla dertleşmek, onun farklı olan deniz kokusunu içine hapsetmek mutluluktur her zaman. Karşıyaka çarşısında dolaşmak, tiyatrosuna gitmek, tatil beldelerinin heyecanını getirir sana. Bornovası öğrenci şehri olmuştur adeta. Kendi içinde büyüyen bir huzurdur. Konak ve Alsancak’ta atar can damarı, burada bir köşede oturup seyre dalmalısın onu, öyle çok sanat çıkar ki ortaya… Ne aşırı ne az olan trafiğin fevkalade görüntüsünü fotoğraflamak mı, telaşla işine yetişmeye çalışan onun özel insanlarını resmetmek mi, içindeki birçok yaşanmışlıktan haz alarak yoktan varedilen müzikler mi, bir mısırcının seyyar arabasından, gevrekçinin bağrışlarına kadar şiirlere konu olması mı, aşıkların onunla bütünleşen aşkını yazılarda buluşturmak mı... Oturduğun köşeden tüm bunları yaşama şansına sahipsin.
Bir Güzellik Sunar Sana Hem Kendiyle Hem Çevresiyle
Bir güzellik sunar sana, kimi zaman farkında olmazsın nerede olduğunun, nasıl ki annemizin kolları en güvenli yerimizdir o da ikinci anne olarak açar kollarını tıpkı baharda açan çiçeğin yüzünü güneşe parlattığı gibi. Başka hangi şehir vardır ki; Çeşme, Bodrum, Ayvalık, Dikili, Foça gibi Türkiye’nin hasret kaldığı beldeleri yakınında barındıran? Ege’nin incisidir o, tüm bu yapıtların sorumluluğunu bedeninde taşıyabildiği için. Büyüktür, kent yaşamının tüm gerçeklerini barındırır ama kimsenin gözünde diğerleri gibi değildir. Çekiciliği, ahengi vardır. Hiç yabancılık çektirmeden içine alır misafirini, Latife Hanım Köşkü, Hisar Camii, Kemeraltı senin, Agora, Asansör benim dolaştırır arkadaşının kolunu sallaya sallaya. Ege’nin zeybeği bir nevi ona atfedilmiştir, Ruhi Su Çakıcı’nın yorumundan ‘‘Onun Kavakları’’ ve anonim olan yüreklendirici sözlerin Atatürk çocuklarının müziğiyle birleşmesinden doğan ‘‘Onun Dağlarında Çiçekler Açar’’. Altın güneşin sırmalar saçmasıyla doğar gün yeniden. Aydınlık yüzlerimiz oluşur. Hepsini yetiştirip buluştururuz güneşle sanat, spor, bilim, kültür vasıtasıyla. Onun kucağında avucunu göklere açan her bedenin yükselişine yardımcı olma çabasındadır. Amaç, ondan çıkıp sonsuzluğa erişmektir.
Sevgidir varoluş değerimiz, onu yaşayabildiğin yer de, seninle bütünleşmiştir. Mutluluk yakındır yaşayabilene. Kelebeğin ömrü kadar olduğu zamanlarda bile yaşayabildiğin sürece mutlusundur. Sabahın erken saatlerinde üzerinde takım elbise, Pasaport’ta gevreğinle çayının hazzını yaşarken gün boyu seni bekleyen hayat mücadelesine yüz buruşturmamaktır ona ait olmak, fuarı gelenekselleşmiştir, tarihi Kemeraltı Çarşısı’nı adım adım bilmektedir onun ehlisi, Saat Kulesi tarihi güzelliğinden öte buluşma noktasıdır. Tüm bu farklılıklar onu yaşamasını bilenle eşleşince mükemmeliyet ortaya çıkar.
‘‘Onun’’ dediğim ne mi? ‘‘İZMİR’’. Bir bakmışsın ki dünyaya gözlerini açtığında sen onun kucağına doğmuşken, İzmir senin bebeğin olmuştur. Canından bir parça koymuşsundur ortaya. Onun enerjisini hissettiğin her an mutlusundur. Çünkü, bilirsin İzmir’in yanıbaşındadır. Düşleriniz İzmirsiz kalmasın, huzurunuzdaki bu önemli değeri eksiltmeyin.
Yazan: Buse Lahoğlu, Yaşar Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Reklamcılık Bölümü Öğrencisi
Yer:
İzmir
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


